Wyszukiwanie pozostałych uczestników…
Marta, Paweł i Ola nie istnieją. To skrypt, który po kilku podaniach miał przestać cię zauważać, dokładnie tak, jak w eksperymencie Naomi Eisenberger, Matthew Liebermana i Kiplinga Williamsa z 2003 roku.
U ludzi leżących wtedy w skanerze fMRI wykluczenie z gry uaktywniało grzbietową część przedniego zakrętu obręczy (dACC), ten sam obszar, który reaguje na ból fizyczny. Mózg potraktował ignorowanie jak uderzenie.
Najciekawsze: uczestnicy wiedzieli, że to tylko gra z obcymi ludźmi, o nic nie chodziło, nic nie tracili. Bolało i tak. Jeśli przez ostatnią minutę czułeś lekkie ukłucie irytacji albo łapałeś się na myśli „no podajcie w końcu”, to właśnie to.
Eisenberger, Lieberman, Williams (2003), Does Rejection Hurt? An fMRI Study of Social Exclusion, „Science", 302, s. 290–292.